Een speciale dank wil ik vooraf uitspreken aan alle vrijwilligers, die de dag voor de wedstrijd het parcours loopbaar hebben gemaakt. Er lag veel sneeuw en ijs, maar de meeste gevaarlijke ijsplekken waren van het parcours verwijderd door de helden van hierboven. En dat er niet alleen geposeerd werd voor de camera was te zien op de andere foto, die te zien zijn op de facebook pagina van de Danikerbosloop.

Daarnaast ook dank aan de overige vrijwilligers, die in grote getale op het parcours aanwezig waren en die de deelnemers op een veilige manier naar de finish probeerden te dirigeren.

Na een lange tijd van blessureleed, wilde ik eindelijk weer eens deelnemen aan een wedstrijd. Of deze wedstrijd nou uitgerekend geschikt zou zijn, om mijn rentreé te maken, waag ik te betwijfelen, maar goed de natuur trekt mij altijd weer aan en zeker dit soort wedstrijden.

Ik had geen goede nachtrust gehad, maar was toch op tijd opgestaan, om wat koolhydraten en koffie naar binnen te werken. Daarna ging het richting Manege ten Eysden, waar ik mij nog moest inschrijven. Het was erg koud en ik bleef zolang mogelijk binnen in de kantine van de manege. Daar dronk ik nog een lekker warme beker chocolademelk en ik maakte nog een praatje met bekenden. Ook Herman Gerards was weer van de partij, maar hij liep de korte afstand.

Om half elf werden we door de organisatie weggeschoten kon de wedstrijd beginnen. Voor mij was het een kwestie van uitlopen en gezond en wel aan de finish komen. Tijdens de eerste kleine ronde in de buurt van de manege lag het hele veld nog bij elkaar. Daarna begonnen we aan de eerste grote ronde, onder langs het Danikerbos en zo langs de rand van Sweikhuizen. Voor mij bekend terrein en zeker de beklimming, die na zo’n 3 kilometer wedstrijd opdook, was een bekende.

Menige loper moest daar gaan wandelen, maar ik kon gelukkig blijven door dribbelen  en zo liepen we langzaam richting Danikerbos. Vanaf het hoogste punt liepen we door een holle paadje naar beneden, waarna we uiteindelijk in de buurt van de finish kwamen. Voordat we de finish voor de eerste keer passeerden moesten we echter eerst een behoorlijke beklimming afwerken, waar weer de nodige lopers moeite mee hadden. Het was er ook redelijk glad, dus je moest oppassen, dat je niet onderuit ging.

Na deze beklimming mochten we gaan afdalen tot aan de finish, waarna we de tweede ronde mochten ingaan. Halverwege deze ronde werd ik ingehaald door de eerste loper van de wedstrijd en ik liet hem passeren. Ikzelf liep in mijn eigen tempo verder en realiseerde mij, dat ik na deze ronde nog twee rondes moest afleggen.

Ik bevond mij in de achterste regionen van de wedstrijd en het kon wel eens de laatste plek in de wedstrijd zijn. Op dat moment had ik daar weinig moeite mee en liep gewoon mijn wedstrijd verder. Ook de derde ronde werd ik regelmatig gepasseerd door snellere lopers uit de voorste regionen en net voor de finish sloeg ik weer linksaf voor mijn laatste ronde.

Ik nam nog wat te drinken bij de drankpost, maar dat was erg koud spul en gooide het bekertje al snel aan de kant. Daarna zag ik een loper voor mij, die ook aan zijn laatste ronde was begonnen. We vochten als het ware een verbeten strijd uit, voorzover je nog van strijd kon spreken, want de kaars was zo langzamerhand voor ons beiden wel uit.

Ik kwam echter steeds dichterbij en tijdens de eerder besproken beklimming moest hij wandelen en kon ik door blijven dribbelen. Daarna liep ik in mijn eigen tempo door richting afdaling en vervolgens begon ik aan de laatste beklimming. Ik zag, dat er nog een loper bezig was met de beklimming, maar het was te overmoedig, om te denken, dat ik deze nog kon inhalen. Boven op de top keek ik naar beneden en zag de loper, die ik eerder had ingehaald. Hij moest nog aan de beklimming beginnen, dus daar hoefde ik mij niet druk over te maken.

Tijdens de laatste afdaling kwam ik wel nog dichter in de buurt van de andere loper, maar hem bijhalen was onmogelijk. Uiteindelijk kwam ik in een tijd van 1:47:21 over de finish, aangemoedigd door de speaker en tevreden met mijn prestatie en zoals later bleek, op een na laatste.

Ik dronk nog wat thee, die klaarstond aan de finish en haalde mijn jas uit de auto. Daarna nog even verder opwarmen in de kantine van de manege onder het genot van een warme beker chocolademelk en daarna naar huis voor een heerlijk warm bad.